Via social media had ze ’t Hoogehuys al een tijdje gevolgd. Mooie beelden, warme sfeer, een stijl die precies aansloot bij wat zij in hun nieuwe thuis voor zich zag. “Dus we dachten: we rijden eens langs. Even rondkijken.”
Dat ‘even’ werd al snel iets anders. “Het was veel te vroeg,” zegt Eva. “Maar we zagen daar een tuinset en die bleef meteen plakken.” Ze wisten dat hun boerderij nog lang niet af was. De overkapping stond er nog niet eens zoals ze het wilden. Toch voelde het direct als de juiste keuze. “Pascalle zei: geen probleem. We slaan ’m op. Dan halen jullie hem op als het zover is.” Een jaar later, toen de verbouwing verder op de rit was, kreeg de set precies de plek die Eva al die tijd in haar hoofd had. Onder de overkapping, als verlengstuk van binnen naar buiten.
Het jaar erna kwamen Eva en Coen terug, dit keer met een duidelijke vraag. “We hadden zelf al heel veel uitgezocht,” vertelt Eva. “We wisten ook best goed wat we wilden. Kleuren op de muur, de basis, dat hadden we al in gedachten.” Toch bleef er iets knagen. “De samenhang. Het moest één geheel worden. En daar hadden we jullie echt voor nodig.”
In de winkel keken ze samen naar kleurcombinaties, stoffen en aankleding. “Wij hebben meegekeken, gevoeld, vergeleken,” zegt Eva. “En jullie hielpen vooral om keuzes bij elkaar te laten passen.” Bij de levering werden zelfs extra spullen meegenomen om thuis te proberen. “Dat vond ik zó fijn. Dan zie je het in je eigen licht, in je eigen ruimte. En pas dan weet je of het klopt.” Ook de gordijnen kwamen in dat proces mee. “Daar is echt over meegedacht. Want als je die verkeerd kiest, kan het hele gevoel kantelen.”
Het was geen complete ‘inrichting’ waarbij alles in één dag omgaat, benadrukt Eva. “We hebben het zelf veel bepaald. En we waren er ook gewoon bij.” Het zat hem juist in het aanvullen, het afmaken, het verfijnen. “Jullie waren voor ons die bevestiging: ja, dit klopt. En nee, dit heeft net een andere tint nodig. Of: dit materiaal brengt de rust terug.”
Later kwamen er nog een paar onderdelen bij die het plaatje afronden. “We hebben nog een dressoir gehaald, een lamp en manden. Van die dingen die net dat beetje extra doen.” En het contact tussendoor? Dat was volgens Eva altijd prettig. “Altijd vriendelijk, fijne gesprekken. Vaak even een appje en jullie reageren snel.” Ze lacht: “Er werd zelfs wel eens gezegd: jullie staan ook altijd aan. Maar dat werkte perfect voor ons. Want als je midden in een verbouwing zit, wil je dóór.”
Nu voelen Eva en Coen elke dag wat het oplevert. “We genieten elke dag van zoveel moois,” zegt Eva. “En het voelt gewoon goed.” De boerderij is steeds meer een thuis geworden waarin alles elkaar versterkt. En de blik gaat inmiddels verder dan binnen. “We zijn nu volop met de tuin en buiten bezig, want ook daar moet het doorlopen in dezelfde stijl.” Onlangs haalden ze nog extra accessoires. “En toen zeiden we weer tegen elkaar: dit klopt. Dit is precies het gevoel dat we wilden.”